DOMALAK – polski hip hop z angielskiej ziemi… sam o sobie

Kilka słów o mnie
Urodziłem się 16 lutego 1984r. w swoim własnym rodzinnym domu w Nasielsku.
Mając kilka miesięcy poważnie zachorowałem. Śmigłowiec zabrał mnie do szpitala, gdzie spędziłem kilka miesięcy. Lekarze dawali mi 30% szans na przeżycie. Dałem radę
Gdy miałem sześć lat, zmarł mój tata. Był ambitnym sportowcem i dobrym człowiekiem. Od tamtej pory już nic nie było takie samo. Moje dzieciństwo nie było usłane różami.
Po szkole podstawowej poszedłem do pięcioletniego Technikum Ekonomicznego w Nasielsku. Był to okres w moim życiu, który wspominam bardzo miło. 
Co każde wakacje (od 2002r.) wyjeżdżałem na zarobek do Londynu, gdzie mój najstarszy brat otworzył firmę budowlaną.
Zdałem maturę i poszedłem na zaoczne licencjackie studia do Wyższej Szkoły Ekonomicznej w W-wie. Po trzech latach nauki obroniłem pracę dyplomową i postanowiłem na dłużej opuścić swój kraj. Obecnie mieszkam w Londynie, gdzie pomagam swojemu bratu w prowadzeniu firmy budowlanej.

Przygoda z muzyką
Muzyką interesowałem się odkąd pamiętam. Na początku lat 90-tych, usłyszałem pierwsze rapowe brzmienia zza oceanu. Ta muzyka zaczęła pochłaniać mnie coraz bardziej. Zacząłem pisać swoje pierwsze rymy pod zapętlone bity z kaset. Pierwsze próby nagrań były dość prymitywne i mało profesjonalne.
W 1998 r. założyłem rapową brygadę o nazwie „Bielizna Skład”. W 2001 r. wypuściliśmy w miasto naszą pierwszą płytę „Szelest Rymu”. Rok 2002 to nasz drugi krążek „Kolejny dotyk”. Po jego nagraniu zdecydowałem się na zrobienie materiału samemu. Minął kolejny rok i skończyłem swoją pierwszą solową płytę „Betonu szept”.
W składzie „BS” nastąpiły zmiany i w 2004 r. nagraliśmy trzeci wspólny album „To co widzą moje oczy”. Zaczęliśmy grać coraz więcej koncertów w swoich okolicach, współpracować ze składami z okolicznych miast, jak również sami organizowaliśmy imprezy itp. Rok 2006 przyniósł ze sobą powiększenie ekipy i kolejną płytę „Konkret”. W 2008 r. obchodziliśmy 10-lecie istnienia grupy. W planach był podwójny album, którego jednak nie udało nam się nagrać. Los sprawił, że wyjechałem do Londynu i jak na razie działam tutaj w solowym składzie, robiąc w wolnych chwilach coś, co kocham całym sercem (muzykę). Nie mam profesjonalnego sprzętu, jak również zbyt wiele czasu na to, by zająć się muzyką bardziej „poważnie”. Traktuję robienie hip hopu raczej jako hobby. Muzyka jest moją pasją, a nie sposobem na życie ani zarabianie pieniędzy. Największą zapłatą jest radość i szacunek ludzi, którzy słuchają moich kawałków i doceniają to, co robię.

$REKLAMA$
„Samotny wśród tłumu” – nowy album (więcej na www.domalak.pl)
Patrząc na wiele lat, które spędziłem w towarzystwie muzyki myślę, że mogę z pewnością stwierdzić iż zrobiłem cokolwiek dla kultury hip hop (a zwłaszcza dla mojego małego miasteczka).
Minął kawał czasu od momentu gdy rap zawładnął moim sercem. Czasy się zmieniły. Zmieniło się otoczenie, ludzie którzy są obok mnie, zmienił się mój światopogląd, moje myślenie i spojrzenie na życie. Ale jest jedna rzecz, która pozostała wciąż taka sama – to miłość do muzyki, która daję mi mnóstwo siły i energii. 
Zaczynając tworzyć hip hop byłem młodym, nie wiele wiedzącym o życiu, mającym małe perspektywy i możliwości chłopakiem z małego miasteczka. Dziś mając spory bagaż życiowych doświadczeń, wiele codziennych spraw, pracę która „zabiera” mi mnóstwo czasu, nadal staram się robić to co naprawdę kocham – muzykę.
W zaciszu małego mieszkania na dzielnicy Wood Green w Londynie, na miarę swoich możliwości (zwłaszcza technicznych), nagrywam swój najnowszy album, który mam nadzieję wkrótce trafi w wasze ręce. Ta płyta to część mojego życia zapisana na trackach. Moje myśli, odczucia, przeżycia, poglądy. Nie mam zbyt wiele czasu aby poświęcić się jej tworzeniu tak jak bym chciał, ale staram się jak mogę. Więcej informacji o mnie, i mojej twórczości, mp3, fotki, filmiki, zapowiedzi itp. Znajdziesz na mojej oficjalnej stronie www.domalak.pl – zapraszam.
Płytę tą chciałbym dedykować swojemu zmarłemu tacie, którego w pewnych chwilach bardzo mi brakuję, oraz wszystkim tym, którzy musieli opuścić swój rodzinny dom w poszukiwaniu lepszych dni.